Saturday, March 25, 2017

Byrklymyny Trio – Opera In Heaven (2016)

Byrklymyny Trio

Henryk Gembalski - violin
Wojciech Zduniak - bass
Michał Zduniak - drums

Opera In Heaven


By Adam Baruch 

This is the debut album by Byrklymyny Trio led by veteran Polish Jazz violinist Henryk Gembalski and including bassist Wojciech Zduniak and drummer Michał Zduniak. The album presents an original nine-piece suite credited to all three trio members.

The music is quite versatile and moves between Ambient, Jazz and Jazz-Rock Fusion, with an emphasis on the latter, especially due to the use of electric bass and rhythmic Rock patterns. Although based on melodic themes, the music ventures into lengthy improvised passages, which feature the violin using a plethora of synthesized effects, sounding nothing like the traditional acoustic instrument. The overall effect of the music creates a kind of imaginary voyage or soundtrack of an imaginary movie, hypnotic and absorbing.

The rhythm section is very much involved in the actual creation of the music, playing much more than is simply required to keep the tempo, adding polyrhythmic pulsations and groovy/funky bass lines. Combined with the violin extravaganza on top of the rich rhythmic layer the music keeps the listener on edge for the entire duration of the album. This album is another example of the versatility and depth of the Polish Jazz violin school that is experiencing a wonderful renaissance lately and is probably the leading world center of violin oriented Jazz activities in the world, taking over the traditional lead from France. This phenomenon is definitely worth a closer study.

Gembalski, who is a part of the Polish Jazz scene since many years, and who was usually associated with the more avant-garde oriented circles, takes a new position within the mainstream this time, without of course lowering his standards or giving up his musical integrity. This album should expose his great talent to many new listeners, who have somehow missed him earlier on. For violin lover this album is definitely a must, especially in view of its unique approach to the instrument and excellent, albeit unusual, musical contents. Wholeheartedly recommended!

Thursday, March 23, 2017

Rafał Gorzycki – Syriusz (2017)

Rafał Gorzycki

Rafał Gorzycki -piano, voice, vibraphone, drums, organ, electronics, harmonica



By Adam Baruch

This is a solo album by Polish drummer / multi-instrumentalist / composer Rafał Gorzycki, one of the most proactive and prolific musicians on the local scene with a steady stream of excellent releases since the early 2000s, which represent some of the most interesting music created in Poland by the young generation of the country's musicians. On this album Gorzycki faces his listeners as a soloist, playing a wide array of instruments and even reciting poetry written by Polish poet Krzysztof Gruse. The album presents eighteen relatively short pieces, obviously parts of a continuous conceptual work.

The music is quite different from Gorzycki's earlier efforts, which were mostly associated with some degree of Jazz or Improvised Music. This time Gorzycki offers music which avoids categorization almost completely, and is conceptually closest to contemporary Classical Music, although it is atypical in many aspects. There is almost no melodic content as such, but rather a kaleidoscopic collection of fragments and allusions, which leaves it to the listener to collect the dots.

The overall atmosphere the piece is alienated and creates a feeling of detachment and doom, somewhat similar to soundtracks of avant-garde movies, which present a hyper-reality floating in between worlds. Although the album's artwork does not disclose any clues as to the composer's intentions, the album's title and its mythological connotations might support the idea that the ambience was deliberately set as such.

As usual with Gorzycki's projects, this music requires some serious investigation and attention on the listener's part, both due to its complexity and uniqueness, surely more so that most other albums people come across. The intellectual challenge and the emotional effort might be strenuous at first, but are definitely worth persevering, as in time this music becomes absorbing and rewarding. It is good to see that some musicians are treating their music as a piece of Art rather than a commodity created for financial gain, and Gorzycki is definitely one of these Artists. Perhaps less immediately affable than his early works but definitely worth being discovered, this album is unquestionably a milestone in Gorzycki's career, which seems to be in full swing with sky being the limit.

Monday, March 20, 2017

Krzysztof Dys Trio – Toys (2016)

Krzysztof Dys Trio

Krzysztof Dys - piano
Andrzej Święs - double bass
Krzysztof Szmańda - drums



By Adam Baruch

This is the debut album in the classic piano trio format by Polish Jazz pianist/composer Krzysztof Dys, recorded with his usual cohorts: bassist Andrzej Święs and drummer Krzysztof Szmańda. The trio performs eleven classic modern Jazz compositions by famous American Jazz musicians/composers, except for one track which was composed by Antonio Carlos Jobim and in addition one original composition by Dys is also included.

Although not mentioned anywhere on the album's artwork, this is the first Polish Jazz album dedicated to re-composition or de-composition of music composed by others, which does what other albums claimed to do but didn't. It is of course a speculation on my part if this was the intended procedure by Dys and his colleagues, but the treatment of the well known compositions offered by the trio is very radical and most listeners will have a very hard time to identify these compositions simply by listening to the music, which seems to support my guesswork.

As a result this is definitely one of the most intellectually challenging Polish Jazz albums released lately and a true masterpiece, which deserves but the highest praise. The sublime balance between the hidden melodies and the Free Improvisations is magical and truly fascinating. The superb technique and virtuosity displayed by all the members of the trio clearly puts them in the high echelons of the Polish Jazz scene, which is no surprise to people following that scene closely

Dys gradually earns the respect and the position of "musician's musician", which sadly does not always go in parallel to his popularity with the critics and Jazz listeners, and this album is an excellent example of such dilemma. It is simply to "witty" to be loved by the average Jazz fan. On the other hand considering his versatility and proficiency, Dys should sooner or later reach the level of popularity he truly deserves. His recorded legacy so far definitely proves his abilities beyond any shadow of a doubt.

Overall this is a excellent piece of highly sophisticated European Jazz, even if it is based on music written by American composers, which although challenging and demanding is very much worth the effort of several listening sessions, which should suffice to let the music sink deeply and be appreciated in full. Great stuff!

Saturday, March 18, 2017

Sławek Jaskułke - Senne (2016)

Sławek Jaskułke

Sławek Jaskułke - upright piano



By Krzysztof Komorek

Sławek Jaskułke na koniec roku 2016 zaprezentował słuchaczom swoją kolejną autorską płytę. "Senne" to nagrania solowe, koncepcją powracające do muzyki znanej z albumu "Sea". Do nastrojów spokoju, wyciszenia, kontemplacji. Kompozycje powstawały w domu muzyka, a na miejsce zarejestrowania nagrań pianista wybrał położone w Kotlinie Kłodzkiej Studio Monochrom, którego umiejscowienie i otoczenie sprzyjać miały powtórzeniu atmosfery domowego zacisza. 

Płyta powstała w jedno popołudnie, zagrana utwór po utworze, bez powtórek, poprawek i retuszy. Niczym wieczorny koncert dla samego siebie. Zarejestrowany po to, aby mógł ucieszyć jeszcze jedną osobę, bowiem "Senne" najlepiej odbiera się w moim przekonaniu w samotności. Kiedy słuchacz może poczuć, że ten występ przeznaczony jest właśnie dla niego i tylko dla niego. Kiedy staje się ukrytym gdzieś w mroku podsłuchiwaczem. Nawet, jeżeli tych pojedynczych słuchaczy będzie wielu, to "Senne" jest płytą dla właśnie dla tego jednego, choć nie jedynego odbiorcy. 

Album to prawdziwie senny, przy którym łatwo znaleźć uspokojenie i przy którym łatwo będzie zasnąć. Album, dla którego ten sen nie będzie wcale recenzją negatywną (bo nie będzie to w żadnym wypadku stagnacja spowodowana nudą). Ponadto – przynajmniej dla mnie – to płyta, przy której kapitalnie można się budzić, jeżeli tylko nie oczekujemy i nie potrzebujemy pobudki w wojskowym stylu. Sześć stosunkowo długich nagrań (najdłuższy utwór ma ponad 11 minut), minimalistycznie zatytułowanych "S.I.", "S.II" itd. Niecałe pięćdziesiąt minut muzyki, które sennie i szczerze polecam.

Na koniec ciekawostka techniczna. Warto zwrócić bowiem uwagę na wykorzystany w studiu instrument. Materiał z płyty zagrany został na pianinie szwedzkiej marki Billberg, które wyróżnia się między innymi nieco innym strojem (432 Hz, zamiast powszechnie stosowanego 440 Hz).

Friday, March 17, 2017

Polish Jazz Quartet Meets Studio M-2 - nieznane nagrania z lat 1964-66

Jan Ptaszyn Wróblewski – tenor saxophone, flute
Wojciech Karolak – piano
Juliusz Sandecki – bass
Andrzej Dąbrowski – drums

Pod koniec lutego nakładem GAD Records miała miejsce premiera "nowej" płyty formacji Polish Jazz Quartet, wyjątkowego zespołu, który w latach 60. tworzyli Jan Ptaszyn Wróblewski, Wojciech Karolak, Andrzej Dąbrowski oraz – przemiennie – Roman Dyląg i Juliusz Sandecki. Nagrali jedną z pierwszych płyt w słynnej serii „Polish Jazz”. To jednak tylko część ich historii.

W latach 1964-66 Polish Jazz Quartet współpracował z radiowym Studiem M-2 Bogusława Klimczuka. Muzycy w składzie poszerzonym do małego big-bandu zarejestrowali szereg autorskich kompozycji oraz wyjątkowe adaptacje przedwojennych szlagierów, które dzisiaj brzmią jak najlepsze amerykańskie standardy. Wszystkie te utwory, poza kilkoma prezentacjami radiowymi, nie były nigdzie wcześniej publikowane. Teraz ukazują się na płycie CD (limitowana edycja winylowa ukaże się wiosną), wzbogacone o książeczkę z barwnymi wspomnieniami Jana Ptaszyna Wróblewskiego.

To był projekt bez precedensu – przyznaje po latach Ptaszyn. Cechą tego niezwykłego zespołu był fakt, że... tak naprawdę żadnego zespołu nie było. Pod nazwą Studia M-2 kryła się grupa aranżerów i kompozytorów, otwarte studio nagraniowe, od którego projekt wziął swoją nazwę, oraz niezwykle sprawny inspektor nagrań. Klimczuk skupił wokół siebie cały ówczesny aranżerski kwiat i był także otwarty na współpracę z jazzmanami. Każdy z nas mógł wymyślić utwór na dowolny zestaw instrumentalny – to mogła być sekcja rytmiczna ze smyczkami, mniejszy lub większy big-band, harfy, oboje, waltornie... Mogliśmy sięgać po absolutnie wszystko. Jedynym warunkiem było napisanie kilku partytur na ten sam zestaw instrumentów, by wykonawcom sesja się opłaciła.

"Polish Jazz Quartet Meets Studio M-2" kontynuuje odkrywanie nieznanych, słabo udokumentowanych płytowo kart z historii polskiego jazzu, zapoczątkowane przez GAD Records w 2010 roku albumem "Nora" kwartetu Zbigniewa Seiferta. W katalogu wydawnictwa znalazły się także liczne nagrania archiwalne Jerzego Miliana, Krzysztofa Sadowskiego czy formacji SBB. W przygotowaniu kolejne tytuły.

Wednesday, March 15, 2017

Tadeusz Prejzner – Spacer Brzegiem Morza (2016)

Tadeusz Prejzner

Ewa Wanat - vocals
Tadeusz Prejzner - conductor
Włodzimierz Nahorny - piano, saxophone
Tomasz Stańko - trumpet
Janusz Muniak - saxophone
Janusz Sidorenko - guitar
Bronisław Suchanek - bass
Janusz Stefański - drums

Spacer Brzegiem Morza

GAD 046

By Adam Baruch

This is a reissue, first time on CD, of a cult Polish Jazz album, which presents music performed by an ensemble conducted by composer Tadeusz Prejzner, which included some of the top Polish Jazz musicians of the day, like vocalist Ewa Wanat, trumpeter Tomasz Stańko, pianist/saxophonist Włodzimierz Nahorny, saxophonist Janusz Muniak, guitarist Janusz Sidorenko, bassist Bronisław Suchanek, drummer Janusz Stefański and a nine piece string section. The ensemble performs thirteen original compositions, five of which were composed by Prejzner, two each by Stańko, Nahorny and Jan Ptaszyn Wróblewski and two more by other Polish composers.

The music is an attempt to create a "lighter", more relaxed music, with strong ties to Jazz but which a wide range of listeners might enjoy – in short an early form of Smooth Jazz. However, as usual with Polish attempts of such projects, the result is quite spectacular and hardly deserves the dubious reputation of Smooth Jazz.

Considering the status of the musicians involved as well as the fact that Polish Jazz musicians did not develop the chaltura (look it up) attitude yet, the resulting music is simply wonderful in every respect. Not only are the compositions beautifully melodic and anything but trivial, but also the execution is stunning and includes many first rate solos which would make any Jazz album proud. Overall this is a wonderful obscure gem, which deserves to be remembered, which is why GAD Records decided to bring it back to life, which is as usual highly appreciated.

Tuesday, March 14, 2017

HoTS – Numbers (2016)


Mikołaj Poncyljusz - guitar
Radek Nowak - trumpet
Bartosz Tkacz - tenor saxophone
Adam Prokopowicz - double bass
Jakub Kinsner - drums



By Adam Baruch

This is the second album by the Polish Jazz quintet HoTS, led by guitarist/composer Mikołaj Poncyljusz and including trumpeter Radek Nowak, saxophonist Bartosz Tkacz, bassist Adam Prokopowicz and drummer Jakub Kinsner. The album presents six original tunes, all composed by Poncyljusz, which are separated by five short interludes, which are improvised. All the music is presented continuously without the customary silence breaks between tracks.

Musically the album continues the path set by their debut album, which focuses on melodic compositions, which serve as basis for solo improvisations by guitar, trumpet and saxophone. The interludes feature prominently each of the quintet members in turn, focusing on their respective abilities as instrumentalists and improvisers.

The addition of Tkacz as the fifth member of the group radically expanded the ambience and the interplay possibilities, and presents a more balanced overall ensemble sound and enables sharing the load of the main soloist between him and Nowak, who was the focus of the debut album. Poncyljusz continues using the reverb soaked guitar sound, which personally I am not crazy about, but his playing is technically without reproach. The rhythm section supports the flow of the music perfectly, staying respectfully mostly in the background. Prokopowicz has a nice fat sound which fills the bottom range very well and Kinsner plays very softly (or is not prominent enough in the mix), which often seems as he's not there much.

The music is a bit too melancholy, flowing very slowly and within a very narrow emotional range. But the compositions are solid and the performances heartfelt, which adds up to a very nice atmospheric album, which deserves to be heard and enjoyed. The fact that HoTS manages to create their own stylistic signature as a group is the most significant achievement and the unusual concept of presenting the album as a continuous stream of music is also commendable. Overall this is a very interesting mainstream Jazz album, which beautifully presents the diversity and ingenuity of Polish and European Jazz and is definitely worth investigating.

Sunday, March 12, 2017

Quantum Trio - Duality (Particles & Waves) - premiera 16.03.2017

Quantum Trio

Michał Ciesielski - tenor & soprano saxophones 
Kamil Zawiślak - grand piano, rhodes, keys
Luis Mora Matus - drums
Juliana Martina - vocal

Duality (Particles & Waves)

Nei Gong Music NGM 0001

W ramach Festiwalu Jazz Jantar 16 marca 2017 na scenie gdańskiego Klubu ŻAK odbędzie się premiera najnowszego albumu zespołu Quantum Trio "Duality (Particles & Waves)".

Koncerty odbędą się także:

18 marca - Jazz Cafe POSK, Londyn
19 marca - Miłość, Warszawa
22 marca - Chicago Jazz, Kraków

"Duality" to koncept, w którym muzyka przechodzi przez świat cząsteczek ("Particles") oraz fal ("Waves"). Particles - świat namacalny, to tradycja, kontynuacja drogi z pierwszej płyty, brzmienia akustycznego, gdzie obok spokojnych ballad, górę biorą polirytmiczne, energiczne kompozycje, a puls staje się myślą przewodnią, łącznikiem z drugą stroną albumu. Waves - świat alternatywny, rzeczywistość, w której materia i energia wzajemnie się przenikają. Kompozycje wymykające się jednoznacznej definicji, inspirowane punkiem, ambientem, muzyką elektroniczną czy przywołującą dokonania post-rockowe.

Nagranie zostało zarejestrowane w październiku 2016 roku w E-Sound Studio w Weesp pod Amsterdamem w Holandii przez Michała Ciesielskiego. Płyta została wyprodukowana i zmiksowana przez Michała Ciesielskiego i Kamila Zawiślaka w Nei Gong Studio w Gdańsku. Masteringu płyty dokonał Marek Romanowski. Autorem okładki jest Jarosław Świerczek. Zdjęcia wykonała Mira Sałyga.Płyta została wydana nakładem wytwórni Nei Gong Music.

Quantum Trio znane jest polskiej publiczności za sprawą albumu "Gravity", wydanego nakładem wytwórni ForTune, który przyniósł im tytuł "Debiutu Roku 2015" przyznany przez portal Polish Jazz. Nietypowy skład, saksofon-fortepian-perkusja tworzony jest przez polskich muzyków, Michała Jana Ciesielskiego, Kamila Zawiślaka oraz chilijskiego perkusistę Luisa Morę Matusa. Na albumie pojawia się również gość - pochodząca z Kolumbii wokalistka Juliana Martina.

Friday, March 10, 2017

D.R.A.G. – Oberek (2017)


Dominika Rusinowska - violin
Mateusz Gawęda - piano
Jakub Mielcarek - double bass
Józef Rusinowski - drums


AUDIO CAVE 2017/003

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Jazz quartet D.R.A.G. led by violinist Dominika Rusinowska, which also includes pianist Mateusz Gawęda, bassist Jakub Mielcarek and drummer Józef Rusinowski. As the title suggests, the album presents six Polish Folklore melodies, arranged for the Jazz quartet by Rusinowska, Gawęda and the entire quartet (two pieces each). Although not stated on the album's liner notes, the music was recorded live (at least partly).

The renaissance of the Polish Jazz Violin School in the last decade is a true joy and seeing finally a female violinist joining the pack is encouraging. Especially so in view of this ambitious and interesting effort which crosses genres between Improvised Music and Jazz-World Fusion, which is extremely demanding.

The arrangements take the folkloristic themes only as basic musical ideas, which are then expanded by the lengthy improvisations, featuring the violin and piano. The rhythm section supports the soloists by creating a steady pulse, which drives the music forward and allows the soloists to move pretty far away, both harmonically and rhythmically. Most of the solo parts are quite Free oriented, at times even extremely Free, which sometimes slightly exceeds the abilities of the soloists, especially in the case of the leader. Nevertheless the music flows energetically and presents many superb moments of highly interesting intensity. By the nature of things Gawęda steals a lot of the attention with his stellar piano parts, but this of course should have been expected.

Overall the album tries to say a bit too much that is really necessary in this case. A more modest and calculated approach might have produced a more refined result, but considering the age and experience of these talented musician, a youthful enthusiasm is understandable. Definitely an impressive debut for the leader, who emerges as one more Polish Jazz musician worth following!

Thursday, March 9, 2017

Ned Rothenberg & Hamid Drake - Full Circle - nowa płyta Fundacji Słuchaj

To była światowa premiera duetu Ned Rothenberg/Hamid Drake. "Creme de la creme" nowojorskiej i chicagowskiej sceny jazzowej i improwizowanej. Piątego lipca ubiegłego roku w łódzkim klubie Ciągoty i Tęsknoty na jedynym wspólnym koncercie w Polsce wystąpli jeden z najważniejszych improwizatorów nowojorskiej sceny Ned Rothenberg i legendarny już perkusista Hamid Drake. Koncert został nagrany, a teraz ukazuje się w formie płyty CD nakładem Fundacji Słuchaj, posiadającej w swoim katalogu tak szeroko uznane nazwiska, jak: Evan Parker, Agusti Fernandez, Theo Jorgensmann, Mikołaj Trzaska czy bracia Oleś.

Ned Rothenberg - nowojorski multiinstrumentalista urodzony w 1956 roku, improwizator i kompozytor. Specjalizuje się w grze na saksofonie altowym, klarnetach, a także na japońskim flecie shakuhachi. Rothenberg Studiował w Oberlin Conservatory i Berklee School of Music oraz u L. Scotta i G. Colemana. Od lat rozwija prywatne techniki gry oparte o oddech okrężny i multifony. Jego utwory są rozwijającymi się strukturami melodyczno- rytmicznymi, nie dającymi się przyporządkować do żadnego gatunku muzycznego. Występował u boku takich sław muzyki improwizowanej, jak J. Zorn, E. Parker, czy S. Namchylak. Zajmuje się również prowadzeniem warsztatów na całym świecie. Stały rezydent kultowego The Stone w Nowym Jorku, do tej pory nie gościł jeszcze w Polsce.

Hamid Drake - Wybitny perkusita, urodzony w Luizjanie w roku 1955. Choć to muzyk ze wszech miar światowy, jego macierzystą sceną jest Chicago. Wieloletni współpracownik Freda Andersona. Od roku 1976 r. współpracował z Adamem Rudolphem, od roku 1977 był członkiem The Mandingo Griot Society. Od 1978 r. okazjonalnie współpracował też z Donem Cherrym. Fani docenili jego kooperacje w duetach, w tym z basistą Williamem Parkerem oraz w Indigo Trio z Nicole Mitchell oraz Harrisonem Bankheadem. Jego niezwykle charyzmtyczny styl charakteryzuje z jednej strony niespotykana dynamika, z drugiej "szamańska" duchowość – muzyk wiele lat studiował etniczne instrumenty perkusyjne, których brzmienie łączy także z własnym śpiewem. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...